Puerto Rico: gra karciana - recenzja

Jedną z pierwszych "nowoczesnych" gier planszowych w mojej kolekcji była szeroko znana i lubiana, bardzo popularna gra Andreasa Seyfartha - Puerto Rico. Przyznam szczerze, że darzę ją wielkim sentymentem i choć rzadko ląduje obecnie na stole, to chętnie od czasu do czasu wracam do tej pozycji. Tym bardziej ucieszyłem się, że wydawnictwo Lacerta wydaje karcianą wersję tej gry czyli Puerto Rico - gra karciana. I choć w środowisku planszówkowym nie jest to tytuł nowy, bo oryginalna wersja nosi tytuł San Juan i jest na rynku już ładnych kilka lat, to nie miałam okazji dotychczas zagrać w karcianą wersję tak lubianej przeze mnie gry. Nie wiem, może oryginalny tytuł mnie zmylił. Ale ponieważ nie ma tego złego... Puerto Rico - gra karciana znalazła się u mnie i chętnie podzielę się z Wami spostrzeżeniami na temat tego tytułu.

Manhattan - recenzja

Sporo jest gier, które wraz z upływem czasu mocno się starzeją jak np. znany wszystki Monopol (oraz w sumie większość gier typu roll&move). Są również tytuły, których wiek praktycznie nie rusza i po upływie dekady czy dwóch wciąż są niezłe. Tutaj przykładem może być chociażby Tikal, Mexica, czy Torres. W dzisiejszej recenzji przyjrzę się grze, która ma już prawie ćwierć wieku i sprawdzę w jaki sposób na nią wpływają lata. Będzie to nowa edycja Manhattanu, wydana na polskim rynku przez Fox Games. Będziemy w niej budować drapacze chmur i próbować przejmować wieżowce przeciwników. Warto wspomnieć że dzieło Andreasa Seyfartha zdobyło w roku swojej premiery najbardziej prestiżową nagrodę planszowego świata, czyli Spiel des Jares, co powinno nam już coś powiedzieć na temat jakości rozgrywki. Z drugiej jednak strony z nagrodami bywa różnie i po latach ich laureaci mogą przestać się podobać. No cóż, bierzmy się do budowania i sprawdźmy jak jest w tym przypadku! Z pomocą w tej recenzji przyjdzie mi też Marcin, który poza swoimi wrażeniami opowie też odrobinę o przebiegu rozgrywki.