Dice Stars - recenzja

"Wolę leżeć na ziemi i patrzeć na gwiazdy,

 niż próbować do nich dotrzeć 

mając niewielką szansę, że mi się uda." 

Jonathan Carroll

Od zawsze nie przepadałem za grami kościanymi. Uderza mnie w nich to, że wynik gry zwykle powierzamy losowi. Dlatego też, gdy za przyczyną Silesia on Board złapałem w swoje ręce egzemplarz kompaktowej gry „Dice Stars”, początkowo rzuciłem ją w kąt. Kiepska i nieprzykuwająca uwagi grafika na pudełku dodatkowo mnie odstręczała.  Na tak zwanej półeczce wstydu tytuł ów przeleżakować musiał kilka miesięcy. Nie to żebym myślał, że gry planszowe są jak wino. Po prostu to wyglądało jak kiepski filler, było brzydkie i… KOŚCIANE.

Nastał jednak dzień, gdy przerzucając  pudełka na półce natrafiłem przypadkiem na „Dice Stars”. Mignęło mi jedynie przed oczami. Zaraz, zaraz… Bruno jaki? Bruno Cathala i Ludovic Maublanc? Ten duet od m.in. „Cyklad” czy „Mr Jack’a”? Nie może być! Aż z wrażenia przerwałem porządki, usiadłem i zacząłem przerzucać dziewicze jeszcze komponenty.

Gra pomyłek - recenzja

Nie jestem wielkim fanem gier quizowych  Nie wiem może mam za małą wiedzę, a może jestem za wolny. W każdym razie z reguły nie dają mi zbyt wielkiej frajdy lub wręcz odrobinę frustrują. Gdy jednak usłyszałem o Grze pomyłek, postanowiłem załatwić sobie jej egzemplarz do recenzji. Dlaczego? Głównie dlatego że jej współautorem jest Bruno Cathala (wraz z Ludovicem Maublanc), czyli człowiek bardzo uznany w środowisku planszówkowym. Często zdarza mu się przerabiać znane, klasyczne mechaniki na coś bardzo interesującego. Czy udało mu się to również w przypadku prostego, karcianego quizu? Przekonajcie się czytając dalej ;-)